تبليغاتX
یادداشت های یک نفر دیوانه - درخت!

یادداشت های یک نفر دیوانه

گرم باز آمدی محبوب سیم اندام سنگین دل/گل از خارم بر آوردی و خار از پای و پای از گٍل

  دیدم در آن کویر درختی غریب را

  محروم از نوتزش یک سنگ رهگذر

  تنها نشسته ای٬

  بی برگ و بار٬زیر نفسهای آفتاب

  در التهاب٬

  در انتظار قطره باران

  در آرزوی آب

  ابری رسید

- چهره درخت از شعف شکفت

  دلشاد گشت و گفت:

                           ای ابر٬ای بشارت باران!

                           آیا دل سیاه تو از آه من بسوخت؟!

  غرید تیره ابر٬

  برقی جهید و چوب درخت کهن

                                        بسوخت!

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت 10:27 توسط یک نفر دیوانه |